امام صادق «علیه السّلام» می فرماید
هر كس دوست دارد روز قيامت، بر سر سفره‏ هاى نور بنشيند بايد از زائران امام حسين (عليه السّلام) باشد.
Wednesday, 28 September , 2022
امروز : چهارشنبه, ۶ مهر , ۱۴۰۱
شناسه خبر : 1871
  پرینتخانه » بین الملل تاریخ انتشار : 25 بهمن 1400 - 19:06 | 345 بازدید

عامل اصلی نرسیدن آب به سیستان وبلوچستان خاکریز ها نیست، اساسا رودخانه هیرمند به خاطر سیاست های دولت سابق و کنونی افغانستان توان رسیدن به ایران را ندارد،دروغ جریان تطهیر را باور نکنید

قبل از توضیحات تکمیلی توصیه می کنم که ابتدائا متن قانون معاهده راجع به آب رود هیرمند بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت افغانستان را با دقت بخوانید متن “معاهده بین ایران و افغانستان راجع به آب رود هیرمند (هلمند) دولتین ایران و افغانستان با آرزومندی رفع دایمی کلیه اسباب اختلاف در مورد آب رود […]

عامل اصلی نرسیدن آب به سیستان وبلوچستان خاکریز ها نیست، اساسا رودخانه هیرمند به خاطر سیاست های دولت سابق و کنونی افغانستان توان رسیدن به ایران را ندارد،دروغ جریان تطهیر را باور نکنید

قبل از توضیحات تکمیلی توصیه می کنم که ابتدائا متن قانون معاهده راجع به آب رود هیرمند بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت افغانستان را با دقت بخوانید

متن “معاهده بین ایران و افغانستان راجع به آب رود هیرمند (هلمند)
دولتین ایران و افغانستان با آرزومندی رفع دایمی کلیه اسباب اختلاف در مورد آب رود هیرمند (هلمند) و به منظور (بسایقه) حفظ روابط حسنه‌بین‌المللی و احساسات ناشی از برادری و همسایگی تصمیم گرفتند که معاهده‌ای را به این منظور منعقد نمایند و نمایندگان ذیصلاح خویش را قرار ذیل‌تعیین کردند.
از جانب ایران:
امیر عباس هویدا نخست‌وزیر ایران.
از جانب افغانستان:
محمد موسی شفیع صدراعظم افغانستان؛ و هر دو نماینده اعتبارنامه‌های خویش را به یکدیگر ارائه نموده و آن را صحیح و معتبر شناختند و به مواد آتی موافقت نمودند.

ماده اول – الف – ۱۱ دی (۱۱ دمرغومی) – ۱۱ جدی مطابق اول جنوری – ۱۲ بهمن (۱۲ دسلواغی) ۱۲ دلو مطابق اول فبروری ۱۰ اسفند (۱۰ دکب)- ۱۰ حوت مطابق اول مارچ ۱۲ فروردین (۱۲ دوری) – ۱۲ حمل مطابق اول آپریل ۱۱ اردیبهشت (۱۱ دغوبی) – ۱۱ ثور مطابق اول مه ۱۱ خرداد(۱۱ دغبرگولی) – ۱۱ جوزا مطابق اول جون ۱۰ تیر (۱۰ دچنگانبن) – ۱۰ سرطان مطابق اول جولای ۱۰ مرداد (۱۰ دزمری) – ۱۰ اسد مطابق اول‌آگوست ۱۰ شهریور (۱۰ دوزی) – ۱۰ سنبله مطابق اول سپتامبر ۹ مهر (۹ دتله) – ۹ میزان مطابق اول اکتبر ۱۰ آبان (۱۰ دلرم) – ۱۰ عقرب مطابق اول‌نوامبر ۱۰ آذر (۱۰ دلیندی) ۱۰ قوس مطابق اول دسامبر می‌باشد.
در سالهای کبیسه تفاوت یک روز به موجب تقویم هجری شمسی رعایت می‌شود.
ب – سال “‌سال آب” مدتی است از اول اکتبر الی ختم سپتامبر سال مابعد.
ج – یک “‌سال نورمال آب” عبارت از سالی است که مجموع جریان آب از اول اکتبر تا ختم سپتامبر سال مابعد در موضع دستگاه آب‌شناسی دهراود بررود هیرمند (هلمند) بالاتر از مدخل بندکجکی چهار میلیون و پانصد (پنج‌صد) و نود هزار ایکرفیت (۴۵۹۰۰۰۰ ایکرفیت) (۵۶۶۱٫۷۱۵ میلیون مترمکعب) اندازه‌گیری و محاسبه شده است. مقادیر جریان ماهانه سال نورمال در پروتکل شماره یک منضمه این معاهده ذکر گردیده است.
د – دستگاه آب‌شناسی دهراود صرفاً به عنوان (محضاً بحیث) شاخص محاسبه جریان – به این منظور که آیا آن جریان یک سال نرمال را تشکیل‌می‌دهد یا نمی‌دهد (نی) – شناخته شده است.

ماده دوم – مجموع مقدار آبی که از رود هیرمند (هلمند) در سال نرمال آب و یا سال مافوق نرمال از طرف افغانستان به ایران تحویل داده می‌شودمنحصر است به متوسط (اوسط) جریان ۲۲ متر مکعب در ثانیه طبق جدول شماره ده “‌راپور کمیسیون دلتای هلمند” مورخ ۲۸ فوریه ۱۹۵۱ مطابق‌تقسیمات ماهانه‌ای که در ستون ۲ جدول مندرج ماده سوم این معاهده ذکر شده و یک مقدار اضافی متوسط (اوسط) جریان ۴ متر مکعب در ثانیه‌متناسب به تقسیمات ماهانه مشمول ستون ۲ که در ستون ۳ جدول مندرج در ماده سوم توضیح گردیده و به سابقه حسن نیت و علایق برادرانه از طرف‌افغانستان به ایران تحویل داده می‌شود.

ماده سوم – الف – در ظرف ماههای سال نورمال آب یا سال مافوق نورمال مقادیر معینه آب از رود هیرمند (هلمند) که در ماده سوم این معاهده تشریح‌گردیده طبق ستون ۴ جدول آتی در بستر رود هیرمند (هلمند) در مواضع ذیل از طرف افغانستان به ایران تحویل داده می‌شود.

جدول: دوره ۲۳ – جلد ۹ – صفحه ۴۹۳۳<
مواضع تحویلدهی قرار ذیل‌اند:
۱ – در موضعی که خط سرحد رود سیستان را قطع می‌کند.
۲ – در دو موضع دیگر بین پایه سرحدی پنجاه و یک و پنجاه و دو که در خلال مدت سه ماه بعد از انفاذ این معاهده توسط کمیساران طرفین با تثبیت‌فاصله و سمت هر یک از آن دو موضع از یکی از پایه‌های سرحدی مذکور در جایی که خط سرحد در بستر رود هیرمند (هلمند) واقع گردیده تعیین‌می‌گردد.
تعیین آن دو موضع بعد از تصویب دولتین (حکومتین) نافذ شمرده می‌شود.
ب – طرفین در مواضعی که در فقره الف این ماده تذکار یافته تأسیسات مشترک و مناسب که شرایط آن مورد قبول طرفین باشد احداث (اعمار) و آلات‌لازمه در آن نصب می‌نمایند تا مقادیر معینه آب مندرج مواد ین معاهده به صورت مؤثر و دقیق مطابق با احکام این معاهده اندازه‌گیری و تحویل شود.

ماده چهارم – در سالهایی که در اثر حوادث اقلیمی مقدار جریان آب از سال نرمال آب کمتر باشد و ارقام اندازه‌گیری دستگاه آب‌شناسی دهراود جریان‌مربوط به ماههای قبل ماه مورد بحث را نسبت به ماههای مشابه سال نرمال آب مقداری کمتری نشان دهد ارقام مندرج در ستون ۴ جدول ماده سوم به‌تناسبی که در جریان واقعی ماههای ماقبل همان سال آب (در این صورت جریان ماه مارس ماقبل الی ماه مورد بحث) با ماههای مشابه یک سال نرمال‌آب دارد برای ماههای آینده همان سال آب تعدیل می‌یابد و مقادیر تعدیل شده در مواضع مندرج در ماده سوم به ایران تحویل داده می‌شود.

هر گاه در ظرف یکی از ماههای آینده بعد از ماه مورد بحث دستگاه آب‌شناسی دهراود مقدار آبی برابر بر آب ماه مشابه سال نرمال را نشان دهد آب موردبحث طبق ستون ۴ جدول ماده سوم تحویل می‌شوند.

ماده پنجم – افغانستان موافقت دارد اقدامی نکند که ایران را از حقابه آن از آب رود هیرمند (هلمند) که مطابق احکام مندرج مواد دوم و سوم و چهارم‌این معاهده تثبیت و محدود شده است بعضاً یا کلاً محروم سازد.
افغانستان با حفظ تمام حقوقی بر باقی آب رود هیرمند (هلمند) هر طوری که خواسته باشد از آن استفاده می‌نماید و آن را به مصرف می‌رساند.
ایران هیچ گونه ادعایی بر آب هیرمند (هلمند) بیشتر از مقادیری که طبق این معاهده تثبیت شده است ندارد – حتی اگر مقادیر آب بیشتر در دلتا سفلای‌هیرمند (هلمند) میسر هم باشد و مورد استفاده ایران بتواند قرار گیرد.

ماده ششم – افغانستان اقدامی نخواهد کرد که حقابه ایران برای زراعت به طور کلی نامناسب شود یا به مواد شیمیایی حاصله از فاضلاب صنایع به‌حدی آلوده شود که با آخرین روشهای فنی و معمول قابل تصفیه نبوده و استعمال آب برای ضروریات معدنی ناممکن و مضر گردد.

ماده هفتم – هر نوع ابنیه فنی مشترک که احداث (اعمار) آن به منظور استحکام بستر رود در مواضعی که خط سرحد در بستر رود هیرمند (هلمند) واقع‌گردیده لازم دیده شود بعد از موافقت طرفین بر شرایط و مشخصات آن می‌تواند احداث گردد.

ماده هشتم – هر یک از طرفین یک نفر کمیسار و یک نفر معاون کمیسار از بین اتباع خود تعیین خواهد نمود تا در اجرای احکام این معاهده از جانب‌دولت خود نمایندگی کند. حوزه صلاحیت و وظایف این کمیسارها در پروتکل شماره یک ضمیمه این معاهده گردیده است.

ماده نهم – در صورت بروز اختلاف در تعبیر یا اجرای (تطبیق) مواد این معاهده طرفین اولاً از طریق مذاکرات دیپلماتیک – ثانیاً از طریق صرف مساعی‌جمیله مرجع ثالث برای حل اختلاف سعی خواهند کرد و در حالی که این دو مرتبه به نتیجه نرسد اختلاف مذکور بر اساس مورد مندرج در پروتکل‌شماره ۲ ضمیمه این معاهده به حکمیت محول می‌شود.

ماده دهم – ایران و افغانستان قبول دارند که این معاهده بیانگر (ممثل) موافقت کامل و دایمی دولتین می‌باشد و احکام این معاهده صرفاً (محض) درداخل حدود محتویات آن اعتبار دارد و تابع هیچ (یک) اصل (پرنسیب) یا سابقه (پرسندنت) موجود یا آینده نمی‌باشد.

ماده یازدهم – هر گاه خشکسال مدهش یا بروز فورس‌ماژور (حالات مجبره) رسیدن آب را به دلتای هیرمند (هلمند) موقتاً ناممکن سازد کمیساران‌طرفین فوراً به مشورت پرداخته طرح (پلان) عاجل لازمه را به منظور رفع مشکلات وارده یا تخفیف آن تهیه و و به دولتین (حکومتین) مربوطه خویش‌پیشنهاد می‌نمایند.

ماده دوازدهم – این معاهده از تاریخی نافذ می‌گردد که اسناد مصدقه پس از طی مراحل قانونی آن بین دولتین مبادله شود.
این معاهده به زبانهای فارسی (دری) – پشتو (پستو) و انگلیسی هر یک در دو نسخه تنظیم گردیده و دارای اعتبار مساوی می‌باشند در موقع صرف‌مساعی جمیله مرجع ثالث و رجوع به حکمیت به متن انگلیسی مراجعه می‌شود.
در شهر کابل به تاریخ بیست و دوم اسفند (حوت) ۱۳۵۱ هجری شمسی مطابق سیزدهم مارس ۱۹۷۳ میلادی امضاء و منعقد گردید.

توضیحات کامل درباره اوضاع آبی هیرمند

رودخانه هیرمند از ارتفاعات کوه بابا در غرب کابل و سلسله کوه های هندوکش سرچشمه می گیرد، این رود
بعد از تلاقي با رودخانه ارغنداب در قندهار وارد دشت ماگو می شود
طول این رودخانه ۱۱۰۰ کیلومتر برآورد شده
این رودخانه نهایتا از نقطه ای که سد کمال خان ساخته شده با تغییر مسیر طبیعی وارد غرب زابل و بند کهک می شود.
هیرمند بعد از عبور از شیلهٔ چرخ در نزدیک سیاه دک اراضی شهرهای کنگ و چخانسور در ولایت نیمروز را سیراب می کند و بعد از آن به هامون پوزک می ریزد و اگر آب مورد نیاز هامون پوزک تکمیل شود مازاد آن به هامون صابری می‌ریزد و بعد از آن به هامون هیرمند در سیستان و بلوچستان.

رودخانه خاشرود در چخانسور نیمروز نیز به هامون پوزک می‌ریزد و در منطقهٔ شند معصوم خان نیز رودخانه خسپاس نیز به هامون پوزک سرازیر می شود

علاوه بر رود هیرمند، رودخانه فراه رود و هاروت رود نیز به هامون صابری می ریزند

براین اساس رودخانه هیرمند اصلی ترین تامین کننده تالاب های افغانستان و ایران و همچنین آب های هامون پوزک، هامون صابری و هامون هیرمند محسوب می شود.

اما سد سازی های دولت های مختلف افغانستان بر این رود، ایجاد شاخه های مختلف آب و بسته شدن خروجی آب های سد کمال خان منجر به کاهش چشم گیر سطح آب هیرمند و قطع شدن ورودی آن به رودخانه هامون و در نتیجه هامون صابوری و هامون هیرمند در سیستان و بلوچستان شده است
خاکریز های گفته شده که مانع ورد آب به هامون هیرمند شده در هامون صابری ایجاد شده است.

سیاست سد سازی های همسایه شرقی از سال۱۳۴۵(۱۹۷۱) با سد کمال خان آغاز شد
این سد با تمام فراز و فرودهایی که در مسیر تاسیس آن به وجود آمد اما نهایتا در سال۲۰۲۱ رسما افتتاح شد و بیش از ۵۲ میلیون مترمکعب آب از رودخانه هیرمند را در خود ذخیره کرده است
سد کجکی نیز در سال ۱۹۵۱ توسط شرکت آمریکایی واشینگتن گروپ اینترنشنال راه اندازی شد این سد نیز حجم زیادی از رودخانه هیرمند را درکانال های کشاورزی در مناطق مختلف افغانستان منحرف ساخته است و همین امر نیز منجر به کاهش ورودی آب به رودخانه هامون شده است

البته سدهای دیگری نظیر سد سلما در ولایت هرات سد بالا بلوک در ولایت فراه سد بغرا در قندهار و غیره ساخته شده است که درکنار برداشت های غیر قانونی دیگر از مسیر رودخانه هیرمند همگی عاملی برای تنش های آبی میان ایران و افغانستان شده است.

اخیرا و با اعتراضات صورت گرفته از جانب مردم سیستان و بلوچستان مبنی بر طلب حق آبه مشروع و قانونی ایران، مساله بی آبی هامون صابری و هامون هیرمند و خشکسالی سیستان و بلوچستان و همچنین تهدید بحران آب شرب در این منطقه به یک مساله اساسی و ملی تبدیل شده است.
البته مردم سیستان نه فقط از حقوق خود بلکه از حق آبه قانونی ملت ایران دفاع کرده اند و این دفاع ستودنی بوده و به جای امنیتی کردن آن و برخورد خشن با مردم مظلوم این منطقه جای تقدیر و تشکر دارد

همه دولت های مختلف افعانستان در ادوار گذشته در پروژه های سد سازی و انحراف آب رودخانه هیرمند وکاهش ورودی آن به دریاچه هامون دخیل بوده اند
این سیاست انحصار آب و جلوگیری از ورود آن به ایران برای دریافت امتیازات سیاسی و دریافت نفت به جای آب از ایران اتفاق می افتد و هیچ تفاوتی میان قدرت های ادوار گذشته نداشته است
تاسیس سد کمال خان و آب گیری آن در سال۲۰۲۱ رسما ناقض معاهده ۱۳۵۱ بوده است

سیاست همسایه شرقی ایران متاسفانه با دیپلماسی سرد و منفعلانه مقامات کشور روبه رو شد، مقامات ایران نتواسنتد براساس همان معاهده۱۳۵۱ از میزان ورودی قانونی آب هیرمند به ایران دفاع کنند و جلوی سد سازی های بی رویه و ایجاد شاخه های غیر قانونی در مسیر آب را بگیرد دقیقا همان نگرش منفعلانه ای که نسبت به سیاست آبی ترکیه و پروژه گاپ بوده و باعث تاسیس سد های غول پیکر بر رودخانه دجله و فرات شد.

عامل اصلی خشک شدن هامون صابوری و هامون هیرمند

سیاست سد سازی و انحراف رودخانه هیرمند برعهده همه مقامات ادوار گذشته افغانستان است.
مقامات افغانستان مسیر رودخانه هیرمند را در چند بخش تغییر داده اند.
اولین مساله تغییر مسیر رودخانه هیرمند در مرز مشترک افغانستان با ایران است
هدف از این سیاست مدیریت خروجی رودخانه هیرمند از ولایت نیمروز افغانستان بعد از استفاده کشاورزان این ولایت است برای همین مقامات افغانستان به دنبال توقف ورود هیرمند به پریان مشترک آب بودند
افغانستان با استفاده از ابزار آلات نهر لشکری در ۴۵ کیلومتری مرز ایران را لایروبی کردند و بعد از آن برخلاف بند۵ معاهدة هیرمند سازه ای درمسیر هیرمند ایجاد کردند که آب را در افغانستان هدایت کند، با آب گیری نهر لشکری و بهره‌مندی مردم ولایت نیمروز از این آب نیاز افغانستان به آب پریان مشترک میان ایران و افغانستان پایان یافت.

سد کمال خان نیز مساله ای دیگری برای کنترل هیرمند در افغانستان بود باتوجه به اینکه حجم رودخانه هیرمند بیش از گنجایش سازه سد کمال خان آب داشت، مقامات افغانستان مجدادا برای جلوگیری از ورود مازاد آب به ایران دیوار خاک ریزی به طول ۱۷ کیلومتر برای هدایت آب پشت سد کمال خان به رود بیابان و ورود خشک و خروجی آن به گود زره را تاسیس کردند.

تصاویر ماهواره ای مبنی بر سرریز کردن آب سد کمال خان و ریخته شدن آن به گود زره شاهدی بر ادعای ما است

مسیر طبیعی رودخانه هیرمند برای ورود به گود زره این بوده که بعد از ورود و پر کردن تالاب های هامون (قانون پوزک، هامون صابری و هامون هیرمند) از مسیر شیله مجدادا به خاک افغانستان باز می گشت و به گودزره می ریخت اما مشخصا مقامات افغانستان به دنبال مساله دیگری بودند و آن انحصار هیرمند درخاک افغانستان بود.

تمام خروجی آب سد کمال خان به نهر لشکری و گود زره سرازیر می شود تاکنون و برخلاف ادعاهای برخی مقامات و افراد بی سواد که البته رسانه را در دست دارند خروجی آب بند کمال خان به خاطر انحراف های شکل گرفته در مسیر رودخانه(هدایت آب به نهر لشکری، رودبیابان، رود خشک و گودزره) و همچنین سد سازی ها و خاکریز های احداثی در مسیر این رودخانه در خاک افغانستان، رودخانه هیرمند قدرت رسیدن به ایران را ندارد
درواقع سطح آب رودخانه هامون هیچ افزایشی نداشته است، این یعنی ورودی رودخانه هیرمند به آن صفر بوده
و بهانه کردن خاکریز های احداثی در هامون صابری در ایران برای جلوگیری از ورود آب هیرمند به ایران دروغ جریان تطهیر طالبان است، البته حرف های آن ها مورد پذیرش افرادی که با ابعاد قضیه آشنایی ندارند قرار می گیرد.
این افراد ظاهرا منافع ملی این کشور برایشان اهمیت ندارد.

تطهیر طالبان در بحث رودخانه هیرمند

خیلی جالب است که در هیاهوی بحران آبی در منطقه سیستان و بلوچستان که عامل آن سیاست های غلط و خلاف قانون( مسائل انسان دوستانه پیش کش) دولت افغانستان است افرادی نظیر آقای محسن اسلام زاده و حسام الدین رضوی با یک سری اظهارات غير کارشناسی درشبکه اول سیما عامل اصلی عدم ورود آب هیرمند به هامون صابری و هامون هیرمند در ایران را خاکریز های احداثی ایران در مسیر این تالاب عنوان کرده اند.
بحران این است که افراد کم اطلاع و حتی بی سواد با فاکتور گیری سیاست های آبی غلط افغانستان در ادوار گذشته و ادامه آن توسط طالبان و صحبت درباره چرایی علت واقعی کاهش ورودی هیرمند به ایران، تطهیر گروهک تروریستی طالبان را به مسائل آبی و محیط زیستی سرایت داده اند که با واکنش صریح آقای وطن خواه مدير دفتر منابع آب مشترک وزارت نیرو مواجه شد و تاکید کرد که افغانستان (طالبان) عمده حق آبه ایران را به شوره زار گودزره می ریزد.

آقایان تورا به مقدساتی که می پرستید اینقدر با منافع این ملت بازی نکنید
تورا به مقدسات این انقلاب در عصر فناوری و ارتباطات، مخاطب خود را خر فرض نکنید
دقیقا از چه صحبت می کنید.
می خواهید به دروغ بگویید نگاه طالبان با اشرف غنی و رهبران گذشته افغانستان فرق می کند؟؟
می خواهید برای تطهیر طالبان خودمان را مقصر کنید؟

تروریست های طالبان می گویند ما به معاهدة ۱۳۵۱ میان دو کشور پایبند هستیم.
براساس این معاهده در هرثانیه ۲۶ متر مکعب آب باید وارد ایران شود
در سه الي چهارماه گذشته که طالبان امور را درافغانستان به دست گرفتند قطره ای آب از رودخانه هیرمند وارد ایران نشده این یعنی بیش از ۱۳۰ میلیون مترمکعب آب باید از جانب طالبان آزاد سازی شود.
یعنی اگر طالبان تمام آب ذخیر شده در سد کمال خان را هم به ایران بدهد نمی تواند جبران کسری این چند ماه را انجام بدهد.
طالبان به مانند سایر دولت های قبل در افغانستان هیچ تمایلی به دادن آب به ایران ندارد، کافی است آن ها ورودی آب به نهر لشکری و شوره زار گودزره را ببندند و تمام آب مازاد را به سمت ایران هدایت کنند تا حداقل کسری های گذشته را جبران کنند اما مطمئنا این اتفاق نخواهد افتاد
جریانی که در این سناریوی آبی همسایه شرقی مشکل را به چند خاکریز در هامون صابری ربط می دهد مطمئنا به دنبال چاره سازی و بررسی محققانه این موضوع و شفاف کردن آن برای افکار عمومی نبوده بلکه بیشتر درصدد اهداف سیاسی خود در مساله افغانستان هستند.

طبیعتا همین افراد سست عنصر و بیسواد که با سطحی نگری و حزبی نگری مسائل پیرامونی خود را تحلیل می کنند در کشور مسئولیت می گیرند و به راحتی درقبال تاراج منافع کشور کوتاه می آیند

نکته پایانی اینکه تنها فایده اظهارات افرادی نظیر محسن اسلامزاده بهانه ای برای مرور تاریخ است.
بیاد می آوریم این مساله را که طالبان در زمان حکمرانی خود از عوامل اصلی شکل گیری بحران آب میان ایران و افغانستان در بخشی از تاریخ بود
طالبان برخلاف معاهده۱۳۵۱ خروجی رود هیرمند از سد کجکی را برای مدت زیادی به روی مردم ایران بست مساله ای که منجر به اختلافات عمیق آن ها با ایران شده بود
آن ها در ساخت بند کمال خان در زمان حکمرانی خود نیز کمک شایانی به جذب سرمایه و شرکت های خارجی و داخلی برای پیشرفت در سازه سد کمال خان کردند
این مسائل گواه بر این است که سیاست آبی در افغانستان مورد پذیرش همه طرف ها دراین کشور است
اینکه عده ای خواهند طالبان را از این دشمنی ابي جدا کنند خلاف واقع است.

نویسنده : ابوقاسم
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.